Polecamy

  • deski na taras Słońce jest centralną gwiazdą Układu Słonecznego. Krąży wokół niej osiem planet oraz pozostałe mniejsze ciała niebieskie tegoż układu. S…

  • Szacuje się że początki tworzenia Układu Słonecznego sięgają 4,6 miliarda lat temu. Przypuszczalnie Układ Słoneczny powstał z tak zwaneg…

  • obsługa prawna firm warszawa Dawno temu kiedy jeszcze byliśmy dziećmi, na pewno doszły do naszych uszy opowieści o spadających gwiazdach. Niektórzy być może mieli sa…

Merkury

Merkury jest jedną ze skalistych planet Układu Słonecznego. Jeśli chodzi o jego położenie to znajduje się on najbliżej Słońca ze wszystkich planet tego układu. Jest ona również najmniejsza spośród planet Układu Słonecznego. Merkurego można oglądać gołym okiem z Ziemi jednak jest to bardzo trudne gdyż jest widoczny tylko chwilę przed wschodem Słońca oraz chwilę po zachodzie Słońca. W zewnętrznej budowie Merkurego można zaobserwować liczne kratery uderzeniowe. Wokół tej planety jednak prawie nie ma atmosfery. Temperatura na powierzchni Merkurego oscyluje między -183°C a 427°C. Planeta ta dysponuje dużym żelaznym jądrem które jest zdolne do generowania pola magnetycznego o natężeniu stukrotnie mniejszym do natężenia ziemskiego pola magnetycznego. Nie posiada on żadnych naturalnych satelitów. Merkurego zbadały do tej pory jedynie dwie satelity dlatego też nie posiadamy o nim znacznej wiedzy. Jest to najmniej poznana planeta skalista. Średnica tej planety równa się 4879 kilometrów. Merkurego w 70% budują metale a w 30% krzemiany. Jego gęstość to około 5,427 g/cm3. Wewnętrzne warstwy tej planety są mało skompresowane ze względu na jej małą masę, która to wynosi 3,3302×1023 kilogramów. Jego powierzchnia to 75×106 km2 a objętość wynosi 6,1×1010 km3. W skład atmosfery wchodzą odpowiednio tlen (42%), sód (29%), wodór (22%), hel (6%), potas (0,05%) oraz argon, dwutlenek węgla, woda, azot, ksenon, krypton oraz neon w 0,05%. Według szacunków jądro Merkurego zawiera 42% całej objętości planety. Z najnowszych badań wynika, iż jądro tej planety ma postać płynną. Jeśli chodzi o pozostałą budowę, dalej, kierując się w stronę zewnętrzną planety następuje płaszcz o grubości 600 kilometrów. W stosunku do jądro jest on raczej niezbyt gruby. Grubość najbardziej zewnętrznej warstwy zwanej skorupą wynosi od 100 do 300 kilometrów. Cechą charakterystyczną owej skorupy Merkurego jest występowanie licznych długich i wąskich grzbietów górskich, które mogą się rozciągać nawet na kilkaset kilometrów. Ze względu na bardzo bliskie położenie Merkurego względem Słońca jego obserwacja jest w dość znaczny sposób utrudniona. Mimo tego jest możliwe dostrzeżenie Merkurego chwilę po zmierzchu oraz chwilę przed wschodem Słońca. Obserwowany Merkury pokazuje się badaczom w fazach. Gdy zachodzi tak zwana koniunkcja górna to znaczy gdy planeta jest umiejscowiona po przeciwnej stronie Słońca niż Ziemia, to Merkury ukazuje się w pełni. Gdy zachodzi tak zwana koniunkcja dolna, to znaczy gdy planeta umiejscowiona jest między Słońcem a Ziemią to jest to faza nowiu. Podczas pełni i nowiu planeta nie jest możliwa do obserwowania ze względu na równorzędny wschód i zachód względem Słońca. Koniunkcja dolna Merkurego zachodzi średnio raz na 116 dni z granicą tolerancji wahającą się między 111 a 121 dniem. Widoczność Merkurego jest znacznie lepsza z półkuli południowej aniżeli z półkuli północnej. Merkury jest najjaśniejszy w fazie garbatej, mimo że nie jest to jego najmniejsza odległość względem Ziemi.